text.skipToContent text.skipToNavigation
background-image

Een boom op zee von Sjoer, Nico (eBook)

  • Erscheinungsdatum: 22.05.2014
  • Verlag: united p.c.
eBook (ePUB)
11,99 €
inkl. gesetzl. MwSt.
Sofort per Download lieferbar

Online verfügbar

Een boom op zee

Verliefd worden is misschien wel alledaags, maar als het je overkomt is het in elk geval spannend. Zeker wanneer het de eerste keer in je leven is. Wat gebeurt er in zo'n situatie wanneer je opgroeit in de bible-belt? In het reformatorische wereldje van een Veluws dorp? Als daar die eerste liefde ontstaat lijkt er eerst geen vuiltje aan de lucht. Maar voordat Luuk en Jitske het beseffen begint hun wereld te kantelen en zet de liefde alles op z'n kop wat gewenst, netjes, fatsoenlijk en bijbels is. Seks mag niet, of wel? Of alleen maar een klein beetje? Wat doe je als je ouders, je docenten en zelfs dominees zich ermee bemoeien en je wel even vertellen wat wenselijk is en hoe God het wil? Probeer je liefde daar maar eens uit te redden. Het kan haast niet anders of dat gaat botsen.

Produktinformationen

    Format: ePUB
    Kopierschutz: watermark
    Seitenzahl: 186
    Erscheinungsdatum: 22.05.2014
    Sprache: Niederländisch / Flämisch
    ISBN: 9783710310829
    Verlag: united p.c.
    Größe: 259 kBytes
Weiterlesen weniger lesen

Een boom op zee

I

Luuk Harskamp zat aan zijn bureau, een diepe denkrimpel in zijn voorhoofd. Je zult zestien zijn, op het gymnasium zitten en op één avond drie problemen moeten oplossen. Hij wreef over zijn wang en besloot zijn moeilijkheden te ordenen en zodoende te ontwapenen. Drie stuks. De laatste was de lastigste.

In de eerste plaats lag er een stapel huiswerk op hem te wachten. Hij was nog lang niet klaar en zou het ook niet meer op tijd afkrijgen. Dit probleem kwam hem echter niet onbekend voor en er bestonden meerdere oplossingen. Hij draaide een shagje, plukte met grote nauwkeurigheid de tabakssliertjes van de uiteinden en stak het aan.

In de tweede plaats moest hij aanstaande zaterdag op bezoek bij buurman Kolp. Luuk besloot dit uitgebreid te overdenken, alvorens hij zich aan de opwinding en verrukking van het laatste probleem waagde. Hij keek naar de plaat van de brede en de smalle weg, die aan de muur hing, en blies een dikke rookwolk in de richting van het hellevuur in de linkerbovenhoek ervan.

Hij was goed gek geweest. Dat hij was gaan kijken toen Kolp tijdens het verhelpen van een lekkage uit zijn dakgoot viel – logisch. Dat Kolp zo vloekte dat je het er benauwd van kreeg – ook logisch; de buurman stond wijd en zijd bekend als atheïst. Dat Kolp niks gebroken had, dat was een wonder en daar had hij op moeten letten. In plaats daarvan had hij zich niet kunnen inhouden en Kolp vermanend aangesproken vanwege diens misbruik van de naam des Heeren.

Kolp had de stroom lasteringen ingeslikt, hem verwonderd aangekeken, was kreunend opgestaan en had hem vervolgens voor een gesprek uitgenodigd: "Als je dat meent, mag je je tegen mij komen verdedigen. Volgende week zaterdag. Au. Drie uur 's middags. Au."

Luuk grinnikte bij de van vloeken gezuiverde herinnering aan het voorval. Niet lang. Voor het eerst in zijn leven zou hij God moeten verdedigen tegen een godloochenaar; enerzijds voelde hij de vreugde door zijn borst stromen omdat God zo'n mooie taak op zijn weg gebracht had, anderzijds was hij bang dat het weergeven van alleen de Apostolische Geloofsbelijdenis weinig effect zou sorteren. Van zijn vader had hij daarom de Institutie van Calvijn geleend, waarvan hij inmiddels de eerste 150 pagina's doorgenomen had zonder een aanwijzing te vinden hoe hij buurman Kolp tot inkeer zou kunnen brengen. Hij vouwde zijn handen, deed zijn ogen dicht en bad: "Heere, geef me de goede woorden te spreken, opdat Kolp niet nog dieper zal vallen, ja dat zijn val uit de goot de weg mag zijn waardoor hij U leert vinden. Om Jezus' wil, amen." Luuk voelde een diep vertrouwen dat God dit gebed verhoren zou. Daarmee was het tweede probleem niet opgelost maar wel minder angstaanjagend geworden.

Nu werd Luuk onrustig. Er was vanavond gebeld. Ja.

Hij stond op en ging naar beneden, waar hij in de keuken een boterham met pindakaas at.

Zijn moeder kwam de keuken in. Ze zei glimlachend: "Zo jongen, had je honger?" en schonk een kop thee in. "Wil je deze even naar je vader brengen?"

Dankzij het schoteltje viel er geen thee op de trap.

"Overvloedig," was het korte commentaar van Luuks vader, die somber naar het vocht keek en enkele stukken opzij schoof.

"Je moet 's avonds niet werken," zei Luuk. "Op de hele Veluwe is er geen notaris te vinden die 's avonds werkt, behalve jij."

"Ik heb mij dat aangewend in mijn middelbare-schooltijd."

Luuk verdween zonder dralen naar zijn kamer, schoof achter zijn bureau. Dat een dergelijk telefoongesprekje zulke gevolgen had, hoe was het mogelijk. Zijn hart bonkte en er brandden tranen achter zij

Weiterlesen weniger lesen

Kundenbewertungen